Opowieści z czasu przełomu

18 września nakładem Znaku ukazał wybór felietonów Jerzego Pilcha „Widok z mojego boksu”. Pozycja zawiera opowieści pisarza pochodzące z lat 1991-2007 i dotyczą krakowskiego czasu pisarza. 

„Do felietonów miałem ekstatyczny stosunek – uważałem, że ich pisanie tworzy mnie i daje siłę. Jak nie było felietonu, to i proza szła mi gorzej, zawsze przecież ciągnąłem te dwie rzeczy równocześnie” – mówił Pilch w jednym z wywiadów opublikowanych po latach w „Tygodniku Powszechnym”. Dla wielu czytelników Pilch był autorem wprost stworzonym do tego zgrabnego gatunku.

Zbiór „Widok z mojego boksu” zawiera właśnie felietony z najlepszego, najpełniejszego czasu autora “Pod Mocnym Aniołem”. Czytając tę książkę, można poznać pełnię warsztatu pisarza, zobaczyć jego wizję świata, poznać Kraków z przełomu wieków, Polskę z przełomu czasów. Jerzy Pilch zawsze był bystrym i nieprzejednanym obserwatorem rzeczywistości — w powieściach i esejach babrał się w literaturze, ale dopiero w felietonistyce kalał się rzeczywistością w sposób piękny, niekiedy brutalny. „Widok z mojego boksu”to nie tylko krakowskie anegdoty, ale świadectwo wielkiej wrażliwości i miłości autora do słowa pisanego. 

Komu może się spodobać ten zbiór? Na pewno stałym czytelnikom pisarza, ludziom związanym ze środowiskiem “Tygodnika Powszechnego”, ale także tym, którzy potrafią docenić kunszt słowa. Dobrze, że zebrano te opowieści razem. W czasach, gdy felietonistyka jest tanim pieniactwem na politycznym sznurku, twórczość Pilcha cieszy i bawi. To jest ta ocalająca moc literatury, o której pisali liczni autorzy. Od czego ocala? A chociażby od banału. A to już bardzo dużo.

***

“Widok z mojego boksu” 
Jerzy Pilch
Oprawa twarda
Wydanie: pierwsze

 

O nowej książce Wojciecha Bonowicza “Sto lat. Książka życzeń”

Najnowsza książka Wojciecha Bonowicza „Sto lat. Książka życzeń” jest fragmentem projektu „Życzenia. Niematerialne dziedzictwo Małopolski zawarte w obyczajach pielęgnujących więzi międzyludzkie – badania, publikacje, edukacja”, którego pomysłodawcą było Muzeum Etnograficzne … Czytaj dalej

Autoportret geniusza. Ennio Morricone opowiada o sobie

10 listopada Ennio Morricone skończył 90 lat. Przy okazji tego jubileuszu w księgarniach pojawiła się autobiografia kompozytora “Moje życie, moja muzyka” (Wydawnictwo WAM). Z dwukrotnym laureatem Oscara rozmawiał dziennikarz Alessandro De Rosa. Książka może być idealnym przygotowaniem do styczniowego koncertu Morricone w Polsce, ale powinni po nią sięgnąć wszyscy miłośnicy muzyki filmowej.

www.enniomorricone.org
www.enniomorricone.org

Czytaj dalej

Sługa Temidy, świadek czasów. O wywiadzie-rzece z prof. Strzemboszem

– Zamierzam publicznie mówić, co o tym wszystkim myślę. Czuję, że mam obowiązek wobec kraju – zadeklarował pod koniec 2015 roku prof. Adam Strzembosz, prawniczy autorytet, pierwszy prezes Sądu Najwyższego i przewodniczący Trybunału Stanu w latach 1990-1998. Z tego obowiązku powstała ta książka – rozmowa młodego prawnika Stanisława Zakroczymskiego z nestorem jurydycznego świata.

Z prof. Adamem Strzemboszem rozmawia Stanisław Zakroczymski. Fot. Marcin Kiedio

Czytaj dalej

Nasza klasa 2017, czyli co się stało z naszą pracą

„Zdzich uczciwie robi pieniądz, więc nerwicę ma i wrzody, ale mu zazdrości Henio, niezadbany, zły i głodny (…) Irka z Jurkiem gdzieś ugrzęźli na wsi krytej eternitem, pewnie się nie odnaleźli w Trzeciej Rzeczypospolitej” – śpiewał Jacek Kaczmarski w 1992 roku o trudnej sytuacji swojego pokolenia w wolnej Polsce. Do dziś niewiele się zmieniło.

Czytaj dalej