Posted on: 23 czerwca 2018 Posted by: Justyna Nowicka Comments: 0

EWANGELIARZ NIEDZIELNY, 24 czerwca 2018

XII NIEDZIELA ZWYKŁA

Łk 1, 5-17

Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, z oddziału Abiasza. Miał on żonę z rodu Aarona, a na imię było jej Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich. Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna; oboje zaś byli już posunięci w latach.

Kiedy w wyznaczonej dla swego oddziału kolei pełnił służbę kapłańską przed Bogiem, jemu zgodnie ze zwyczajem kapłańskim przypadł los, żeby wejść do przybytku Pańskiego i złożyć ofiarę kadzenia. A cały lud modlił się na zewnątrz w czasie kadzenia. Naraz ukazał mu się anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia. Przeraził się na ten widok Zachariasz i strach padł na niego.

Lecz anioł rzekł do niego: „Nie bój się, Zachariaszu; twoja prośba została wysłuchana: żona twoja Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan. Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu z jego narodzenia cieszyć się będzie. Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony będzie Duchem Świętym. Wielu spośród dzieci Izraela nawróci do Pana, Boga ich; on sam pójdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych do usposobienia sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały”.

 

Jak napisał Ewangelista Jan i Elżbieta byli sprawiedliwi. Ta informacja pojawia się niemal natychmiast po przedstawieniu imion bohaterów. Nienagannie postępowali według przepisów Prawa i wszystkich przykazań. Zgodnie ze starotestamentalną zasadą być sprawiedliwym to wypełniać wolę Bożą. Wola Boża została objawiona w przepisach Prawa, dlatego ten kto żyje zgodnie z przykazaniami i wypełnia wszystkie obowiązki, robi tak jak Pan od niego oczekuje, ten jest człowiekiem sprawiedliwym.

Motyw sprawiedliwych Boga Jahwe to jeden z ulubionych tematów ewangelisty Łukasza. Możemy go odnaleźć w całej Ewangelii. Jest obecny już na początku dzieła, a dopełnia się na samym końcu. Kulminacją tego motywu jest scena pod krzyżem. Wtedy to Setnik, świadek śmierci Chrystusa, odda chwałę Bogu i powie: Istotnie, ten człowiek był sprawiedliwy (Łk 23,47). To wyznanie Łukasz zaczerpnął z Ewangelii Marka, która powstała około dziesięć lat wcześniej. Ale u Marka żołnierz mówi: Prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym (Mk 15,39). Łukasz reinterpretuje tekst Marka i konkluzją, że Chrystus Ukrzyżowany jest ostatnim i największym spośród sprawiedliwych, kończy refleksję o sprawiedliwych.

Potomstwo w Biblii jest znakiem błogosławieństwa. Natomiast niepłodność oznacza ogromny wstyd. W Izraelu panowało wówczas przekonanie, że jeśli Bóg nie pobłogosławił komuś potomstwem, to znaczy, że ten ktoś dopuścił się ogromnych grzechów. Jest to tak zwana teoria retrybucji, która mówi, że kto jest dobry, temu dobrze się dzieje, a kto jest zły, temu dzieje się źle. Skoro jednak Zachariasz i Elżbieta byli sprawiedliwymi, to dlaczego nie mieli potomstwa? Tutaj na samym początku Ewangelii jest jakiś ogromny zgrzyt. Można oczekiwać, że za chwilę wydarzy się tutaj coś nieoczekiwanego.

I rzeczywiście nieoczekiwanie zjawia się wiadomość: będziecie mieć syna. W tym kontekście imiona Elżbiety i Zachariasza uzyskują nowe znaczenie. Zachariasz oznacza bowiem: Bóg pamięta. Natomiast Elżbieta oznacza Bóg jest pełnią. Bóg wkroczył w życie tych dwojga jako dopełnienie ich istnienia. Natomiast ich syn dla nich samych jest niewypowiedzianą łaską. Dlatego otrzyma imię Jan, które oznacza: Jahwe jest łaskawy.

Bóg czasami zdaje się spóźniać ze swoją interwencją. Ale nie robi ego dlatego, że jest złośliwy. Zdaje się, że czasami dosłownie chce wywołać większy efekt. Chce, by nie była wątpliwości kto jest sprawcą działania. Chce byśmy pamiętali, że to On jest Panem, że od Niego zależymy. Że relacja z Nim nie jest prostą kalkulacją – jestem w porządku, więc mi się należy – ale jest nieustannym dialogiem obietnicy i spełnienia, tęsknoty i nadziei, oczekiwania i ufności.

 

comments

Leave a Comment