Odwiedź nas w:

Berlinie | Białymstoku | Bielsku-BiałejBrukseli | BydgoszczyChojnicachGliwicach | Grudziądzu | Kędzierzynie-KoźluKoszalinieKrakowie | Lipsku | Londonie | LublinieŁodzi | Olsztynie | OsloParyżu | Poznaniu | Rzeszowie | SłupskuSzczecinie | TarnowieTrójmieście | Warszawie | Wrocławiu | ZamościuZielonej Górze

ZOSTAŃ KLUBOWICZEM | ZAŁÓŻ KLUB | WESPRZYJ NAS!

comments

Nadchodzące wydarzenia:

  • 12 listopada 2019 18:00Czy inna polityka jest możliwa? Dziedzictwo prof. Stanisława Stommy w polityce europejskiej
  • 16 listopada 2019 17:00Obywatel w Kościele
  • 21 listopada 2019 19:00Kraków - Spotkanie z o.Wacławem Oszajcą i Damianem Jankowskim
  • 22 listopada 2019 16:30Kawiarenka Klubu "TP" w Krakowie
  • 22 listopada 2019 17:00Dyskusja o filmie „Boże ciało” Jana Komasy
  • 27 listopada 2019 18:00Spotkanie formacyjne
  • 28 listopada 2019 19:00Jakobsweg – impresje z drogi szlakiem św. Jakuba w Hiszpanii
  • 8 grudnia 2019Globalne ocieplenie
  • 20 grudnia 2019 16:30Kawiarenka Krakowskiego Klubu "TP"
AEC v1.0.4

Sprawdź pełną listę wydarzeń.

EWANGELIARZ NIEDZIELNY, 25 sierpnia 2019

XXI NIEDZIELA ZWYKŁA

Łk 13, 22-30

Jezus przemierzał miasta i wsie, nauczając i odbywając swą podróż do Jerozolimy. Raz ktoś Go zapytał: «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?»

On rzekł do nich: «Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie zdołają.

Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas, stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: „Panie, otwórz nam!”, lecz On wam odpowie: „Nie wiem, skąd jesteście”. Wtedy zaczniecie mówić: „Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś”.

Lecz On rzecze: „Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy, którzy dopuszczacie się niesprawiedliwości!” Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych.

Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym. Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi».

 

Jezus nie wymienia liczby zbawionych, ale wyjaśnia, jak przestawia się wspólnota zbawionych. Należą do niej patriarchowie ludu izraelskiego (Abraham, Izaak i Jakub), wysłańcy Boży (prorocy), ludzie pochodzący z czterech stron świata, ze wszystkich narodów. W królestwie Bożym, w pełnej komunii z Bogiem, urzeczywistnia się także wspólnota pomiędzy ludźmi. Pełnia i bogactwo naszego życia ludzkiego polega także na pełni i głębi naszych związków z innymi ludźmi. Szczęśliwość królestwa Bożego przejawia się i w tym, że owe związki nie zostaną przerwane, ale rozszerzone i doprowadzone do spełnienia. Patriarchowie i prorocy reprezentują to wszystko, co Bóg dał narodowi wybranemu.

Zatem istotna jest przynależność do ludu Bożego to znaczy żywe zjednoczenie z tajemnicą tego ludu. To zjednoczenie, obecne na ziemi tylko w zaczątkowej formie, będzie przeżywane w pełnej intensywności jako wspólnota z ludźmi wszystkich narodów. Poprzez symbol „zasiadania za stołem”, symbol uczty, wyrażony zostaje radosny charakter tej powszechnej wspólnoty. Zjednoczenie z Bogiem i ludźmi w pełni radości i świętowania cechuje zbawienie w królestwie Bożym.

Pytanie o nadzieję powszechnego zbawienia jest pytaniem dotyczącym także samego Boga. On sam wysuwa się na pierwszy plan. Ten, który miłuje swoje stworzenia, wie najlepiej, jaka droga prowadzi do ocalenia. Trzeba pozostawić Mu wolność działania i wraz z Nim spodziewać się, iż pojedna ze sobą wszystkich. Nadziei tej nie wolno pomylić z pewnością, ani uwięzić w żadnym systemie doktrynalnym. Przejawia się w niej cały dramatyzm sprawy Boga z ludźmi i ludzi z Bogiem. Oddając pierwszeństwo sprawie Boga i ufając Mu, wierzący wyzwala się tym samym od egoistycznej troski jedynie o siebie samego. Może modlić się i zmagać całą siłą ducha o to, aby wszyscy byli zbawieni. W tym zmaganiu sam Bóg jest rzeczywiście po jego stronie.

comments

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.