Posted on: 19 października 2020 Posted by: ks. Andrzej Perzyński Comments: 0
Rozpoczynamy nowa lekturę „Odkrywanie wspólnoty. Wiara w czasie pandemii koronawirus”. Jest to jedna z dwóch pozycji, którą wybraliśmy z uwagi na aktualność i potrzebę rozmowy na tematy związane z nową rzeczywistości, która nas otacza i do której musimy się odnieść jako wspólnota.
Pozycja dostępna w pdf. (przez koordynatorów klubów) na kindlu i w wersji papierowej Wydawnictwo WAM – obecnie 19,45 zł na stronie wydawnictwa)

Zaczynamy w poniedziałek, 19 października godz. 20:00 od rozdziału kard. W. Kasper, Koronawirus jako przełom – klęska i przebudzenie (PDF., s. 13-42)
 
(Meeting number: 163 698 4832
Password: eVjQvMCZ683 (38578629 from phones and video systems)
Host key:190945)
 
Tematy do poruszenia:
1. Jak doświadczyliśmy (ja-rodzina-społeczność-kościół) kryzysu?
Czy to co się dzieje dotyka nas tylko w sposób zewnętrzny (zmiana reguł społecznych)?
Czy mnie nurtuje i niepokoją pytania: czy chodzi tu o wypadek w laboratorium (ludzki błąd) czy o klęskę żywiołową? nikt nie jest w stanie powiedzieć jak długo to potrwa? Czegoś takiego jeszcze nie było. Jakie będą skutki ekonomiczne, społeczne i polityczne kryzysu pandemii?
Pozytywne doświadczenia: ludzkiej bezinteresowności, solidarności i kreatywności.
Czy jeśli w wymiarze medycznym wirus zostanie pokonany to pozostawi po sobie złe skutki w wymiarze duchowym i kulturowym?
2. Jak zrozumieć ten kryzys?
Pandemia jako forma ograniczoności (przygodności), kruchości życia. Jest to stary problem egzystencjalny człowieka (filozoficzny i teologiczny).
Pseudoteologicznej argumentacji przeczy przesłanie starotestamentalnej księgi Hioba.
Problem przygodności został w czasach nowożytnych i ponowoczesnych oderwany od religii, od Boga i jego Opatrzności. Nowoczesne społeczeństwo mieszczańskie zmienia rozum kontemplacyjny na rozum funkcjonalny. Koronawirus zakwestionował mieszczańskie poczucie bezpieczeństwa. Doszła do głosu krytyka mieszczańskiego społeczeństwa
„Ten mieszczański typ człowieka, ze swym stanem posiadania, władzą, pedantyczną schludnością i bezpiecznym stylem życia, upowszechnił się też w Kościele. Kościół biurokratyczny jest w znacznej mierze dziełem człowieka mieszczańskiego” (s. 32).
3. Jak możemy przezwyciężyć kryzys?
Punkty orientacyjne:
1) Tożsamość. „Jako chrześcijanie musimy przede w kim wiedzieć, kim jesteśmy, czym żyjemy i na co mamy nadzieję” (s.34).
2) Odpoczynek i świętowanie. „Światu, który nie ma już czasu, który potrafi już tylko regenerować siły i biec dalej, musimy powiedzieć: jest czas na to, by mieć czas. Byśmy mogli przeżyć jako ludzie, niezbędne jest nowe ustanowienie szabatu” (s.36).
3) Potrzeba świadomości historycznej. „Sprzeciwia się to jednostronnej, skoncentrowanej na postępie orientacji na przyszłość, która traci swoją busolę bez zakorzenienia w przeszłości” (s.37).
4) Powrót Kościołów do służby (diakonii) dla innych. Kościół jako szpital polowy.
5) Eucharystyczny chleb życia (liturgia).
6) Św. Marcin dzielący się płaszczem z żebrakiem jako wzór biskupa nieklerykalnego.
comments

Leave a Comment