Czytamy Komentarze Tischnera do Katechizmu. Osobiste refleksje (7)


Spotkanie VII. Rozdział: Tradycja
„Wiara szuka zrozumienia. …[ale] Nigdy nie znajdzie do końca”, czytamy u Tischnera. Jasne, przestałaby być wtedy wiarą. Wiara nie byłaby potrzebna gdybyśmy wszystko zrozumieli. Z jakiegoś, Bogu wiadomego, powodu mamy wierzyć, a nie wiedzieć, i jest to na dodatek stan błogosławiony, „ Błogosławieni którzy nie widzieli a uwierzyli”.
A więc musimy pogodzić z tym, że nie wszystko jest jasne, mało co jest tak naprawdę jasne, ale próbujemy dociekać. Bóg dał nam rozum, a więc możliwość dociekania. Stąd całe biblioteki objaśnień, prób interpretacji, prób zrozumienia…i tak przez wieki. W myśl nowego Katechizmu, nie tylko możemy, ale mamy obowiązek dociekać. Czytaj więcej »

Czytamy Komentarze Tischnera do Katechizmu. Osobiste refleksje (6)

Spotkanie VI. Rozdział. Dialog.

Bóg mówi do wszystkich. Takie założenie musimy przyjąć, jeżeli mamy zaakceptować wykład Tischnera o wolności człowieka w wierze, i o wierze – jako o dialogu dwóch wolnych podmiotów: Boga i każdego człowieka. Niestety, słowo „wolny” nadal mnie tu drażni. Mogę wprawdzie dla dobra dyskusji takie założenie zrobić, ale jest to założenie nietrwałe, prowizoryczne. Dopada mnie zaraz, podobnie jak Jacka Żakowskiego, i uporczywie powraca, ta sama co wcześniej wątpliwość: a co jeżeli tylko niektórzy ludzie są wybrani do dialogu z Bogiem. Czytaj więcej »

Czytamy Komentarze Tischnera do Katechizmu. Osobiste refleksje (3)


Spotkanie III. Rozdział. Wybranie – 23 lutego 2018

Im dalej w las tym więcej drzew. Miejmy nadzieję, że będą w tym lesie polanki, ożywcze strumienie, świetliste przecinki.

Dalej rozmawiamy o wierze. Jest odpowiedzią, którą daje Bogu człowiek. Można się migać, ukrywać, udawać, że pytanie „gdzie jesteś?” zadawane przez Boga nas nie dotyczy, czyli zachować się jak nasz praojciec – Adam. A można, jak Abraham, powiedzieć „oto jestem”. Tak samo „oto jestem” odpowiedział Bogu Samuel, choć nie od razu wiedział, że to Bóg woła, tak samo odpowiedziała Maryja „oto (jestem) – ja służebnica Pańska”.

Czyli trzeba słuchać czujnie, i na wszelki wypadek odpowiedzieć „oto jestem”, czyli: słucham Cię, co masz mi do powiedzenia? Czytaj więcej »

Czytamy Komentarze Tischnera do Katechizmu. Osobiste refleksje (2)


Spotkanie II. Rozdział. Odpowiedź

Przyznam, że miałam problem z tym rozdziałem, w którym rozmowa krąży wokół definicji wiary zawartej w nowym Katechizmie. Mówi ona, że „Wiara jest odpowiedzią człowieka daną Bogu, który mu się objawia i udziela, przynosząc równocześnie obfite światło człowiekowi poszukującemu ostatecznego sensu swego życia”. Trudność polega na tym, że cały czas w głowie mam pytanie, a co jeżeli człowiek nie widzi, nie słyszy, że Bóg się objawia? Co z ateistami? Jak można odpowiedzieć Bogu jeżeli się go nie słyszy? Znam wielu takich ludzi. Nie słyszą Boga, nie widzą go w naturze, w dziejach. A Katechizm wydaje się mówić, że Bóg mówi do wszystkich, i że to od naszej woli zależy czy otrzyma odpowiedź, w postaci wiary. Czytaj więcej »