Trudne pytania

Wielki Czwartek, 29 marca 2018 roku

J 13, 1-15

Było to przed Świętem Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował. W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany.

Czytaj więcej »

Bóg patrzy inaczej…

NIEDZIELA PALMOWA

Mt 21, 1-11; Iz 50,4-7; Ps 22; Flp 2,6-11; Mt 26,14-27, 66

W dzisiejszej liturgii zderzają się dwa wyobrażenia o świecie. Boskie i ludzkie. Uwidaczniają się one w dwóch okrzykach: „hosanna Synowi Dawida” i „na krzyż z nim!”. Niewątpliwie krzyczący tłum pokazuje nam prawdę o nas samych, którzy raz wołamy „hosanna”, a raz „na krzyż”. Jednakże najistotniejszym jest, aby dostrzec, że królewski wjazd Chrystusa do Jerozolimy, możemy zrozumieć tylko w kontekście online casino Jego Męki i śmierci.

Czytaj więcej »

Prawo Boga

VI Niedziela Zwykła

Syr 15, 15-20; 1 Kor 2, 6-10; Mt 5, 17-37

W kazaniu na górze, którego pokaźną część słyszymy w dzisiejszej Ewangelii, Chrystus uświadamie nam co to znaczy być „solą ziemi”, co znaczy być Jego wyznawwcą, który głosi Królestwo Niebieskie. Stawiane przez niego wymagania niewątpliwie do najłatwiejszych nie należą. Mogło by się nawet komuś wydawać, że Chrystus zaostrza prawo dekalogu dotyczące zabójstwa (Mt 5, 21-26), cudzołóstwa (Mt 5, 27-32) czy prawdomówności (Mt 5, 33-37). Nie jest to jednakże jakieś nowe prawo (por Mt. 5,17), ale ukazanie jego istoty. Czytaj więcej »

Lęk przed Bogiem

a_lechowski2

IV Niedziela Adwentu

Iz 7,10-14 Ps 24 Rz 1,1-7 Mt 1,18-24

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem prawym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”.

Stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez proroka: „Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy «Bóg z nami»”. 

Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

Mt 1,18-24 

Czytaj więcej »

Autorytet władzy

a_lechowski2Uroczystość Chrystusa, Króla Wszechświata

2 Sm 5,1-3 Ps 122 Kol 1,12-20 Łk 23,35-43

Dzisiejsza liturgia słowa zatrzymuje nas nad fenomenem władzy i panowania. Izraelici na wzór innych narodów pragnęli władzy królewskiej nad sobą, choć sami niejednokrotnie byli „ludźmi o twardych karkach”. Ta pozorna sprzeczność widoczna w narodzie izraelskim, nie jest obca człowiekowi współczesnemu. Z jednej strony pragniemy autorytetu, który wskaże nam drogę postępowania, z drugiej zaś ponad wszystko, cenimy własną niezależność i wewnętrzną wolność. Niewątpliwie można by dopatrywać się wielu przyczyn tej postawy, analizując niedoskonałość naszej ludzkiej kondycji. Warto jednak dzisiaj, w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata przyjrzeć się wzorcom władzy i królowania naszego Mistrza. Czytaj więcej »