Spotkanie na końcu ołówka. O biografii Józefa Czapskiego Erica Karpelesa

Kiedy po kilku latach obozowej tułaczki, w roku 1941 Józef Czapski trafia do Griazowca, z potrzeby tworzenia i niedostatku kultury rozpoczyna spotkania ze współwięźniami na temat książek Marcela Prousta. Swoje wykłady zapisuje skrzętnie, już wtedy uzależniony od notowania codzienności. Pół wieku później notatki te, wydane już w formie książki pod tytułem „Proust w Griazowcu”, od swoich przyjaciół otrzymuje EricKarpeles, amerykański malarz, wielbiciel Prousta, a później też Czapskiego. Te spisane w obozowych realiach, bez książek pod ręką, teksty na temat twórczości Prousta nabierają ogromnej mocy sprawczej i stają się przyczynkiem do silnej fascynacji Karpelesa osobą Józefa Czapskiego. A później, powodem do napisania o nim biografii pod tytułem „Prawie nic. Józef Czapski. Biografia malarza”.

Czytaj dalej