Posted on: 26 listopada 2019 Posted by: Joanna Świderska Comments: 0

22 listopada 2019 r. Klub „Tygodnika Powszechnego” w Lublinie zorganizował dysputę pt. „Co z tym Lutrem?” – pomiędzy Panią diakon Haliną Radacz (konfesja luterańska) i ks. prof. Alfredem Wierzbickim (konfesja rzymskokatolicka). Spotkanie moderowane przez Wojciecha Samolińskiego odbyło się w Parafii Ewangelicko-Augsburskiej pw. Świętej Trójcy w Lublinie. Mimo mroźnej i wietrznej pogody, w kościele zgromadziło się liczne grono osób chcących wysłuchać rozmowy między dwojgiem intelektualistów dwóch Kościołów. Zmniejszające się w ostatnich latach różnice między katolikami i luteranami sprawiły, że rozmowa między nimi jest coraz łatwiejsza, choć niepozbawiona oczywiście punktów spornych czy postrzeganych inaczej. Czy w tym kontekście nie jest zastanawiające to, że dialog wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego wygląda na znacznie trudniejszy? Ewangelików i katolików rzymskich łączy poczucie bliskości, a zarazem obcości. Jak potoczyłaby się historia, gdyby to dziś, nie w XVI w., jakiś współczesny Luter ogłosił swoje tezy mające naprawić Kościół? Czy bylibyśmy sobie bardziej bliscy, czy bardziej dalecy?

Bardzo często podkreśla się znaczenie jedności chrześcijaństwa jako postulatu jednoznacznie pozytywnego. Ale przez ostatnie pięć wieków ukształtowały się odrębne tożsamości obu Kościołów. Czy formalne zjednoczenie polegające na niwelacji różnic nie odbyłoby się jednak z większą szkodą dla obu konfesji? Czy istniejąca różnorodność we wzajemnym szacunku i próbach wzajemnego zrozumienia nie jest zjawiskiem korzystniejszym?

Jednym ze źródeł współczesnej kultury europejskiej jest chrześcijaństwo, nie tylko konfesja rzymskokatolicka, ale również tradycja reformacji. W Polsce jednak dominuje rzymska tradycja chrześcijaństwa, w dodatku o sporym odcieniu narodowym, mało uniwersalnym i nieszukającym porozumienia z innymi, w części odrzucającym wręcz różnorodność chrześcijańskiej Europy. Z drugiej strony od kilku lat można obserwować otwarcie się części Kościoła rzymskiego w Polsce na ewangelików. Czy to otwarcie nie jest szansą na oderwanie się od pewnych zaściankowych tendencji w polskim Kościele? Czy nie jest próbą znalezienia nowej drogi do tej różnorodnej chrześcijańskiej Europy? Czy też jest to tylko ciekawość tego, jak wygląda liturgia w Kościele luterańskim?

Luter był pierwszym, który podniósł problem wpływu języka na postrzeganie świata. To, jak opisujemy zjawiska        i postaci wpływa również na postrzeganie siebie nawzajem. W prowadzonym dialogu różnice doktrynalne między obydwoma Kościołami stopniowo schodzą na drugi plan. Czy są jednak sprawy doktrynalne, które dziś są szczególnie ważne i godne poruszania w przyjaznym dialogu? Coś, co różni oba Kościoły, a wymaga wzajemnego omówienia, by w pełni spotkać się w duchu ekumenicznym?

W Kościele rzymskokatolickim i Kościele luterańskim zupełnie inaczej podchodzi się do kultu Maryi i formy spowiedzi. Czy możliwa jest spowiedź powszechna w Kościele Rzymskokatolickim? Czy kult Matki Boskiej nie jest tym, co bardziej dzieli obie konfesje niż je do siebie zbliża?

Odpowiedzi na wszystkie pytania znajdą Państwo w relacji ze spotkania, dostępnej TUTAJ.

Serdecznie zapraszamy do oglądania i wysłuchania!

comments

Leave a Comment