Posted on: 30 września 2009 Posted by: Redakcja Comments: 0

W najnowszym Tygodniku znajdziemy dodatek poświęcony poznańskiemu Nostalgia Festiwal. Choć nie jest to pierwszy dodatek poświęcony Poznaniowi (pamiętamy choćby ten poświęcony Powstaniu Wielkopolskiemu), to jednak nie zdarza się to zbyt często. Dlatego warto zwrócić na to uwagę.

Czym jest nostalgia?

Pierwsza edycja festiwalu przywoływała tęsknotę za muzyką wschodu: muzyką Georgija Gurdżijewa, Arvo Pärta, Alfreda Schnittkego, muzyką filmów Andrieja Tarkowskiego. Jego film Nostalgia otwierał festiwal wtedy, podobnie będzie teraz – nostalgia jest zawsze powrotem, choć nigdy powtórzeniem. Druga odsłona NOSTALGIA FESTIWAL w Poznaniu ma dwóch głównych bohaterów. Dwa odcienie nostalgii: Valentina Silvestrova i Gesualdo da Venosa, dwóch wybitnych kompozytorów.

Nostalgia jest także tęsknotą za nieosiągalnym, niemożliwym. Jest wiecznym wołaniem, które nawet po zdobyciu celu, po dotarciu na miejsce, odnawia się.

Valentina Silvestrova – ukraińskiego kompozytora urodzonego w 1937 roku w Kijowie – jednego z najważniejszych twórców dzisiejszej muzycznej Europy. Mówi się o nim jako o neoklasyku, moderniście. On sam opowiada: „nie piszę nowej muzyki. Moja muzyka jest odpowiedzią, echem tego, już istnieje”.

Gesualdo da Venosa – żyjący na przełomie XVI i XVII wieku włoski Książę Venosy, wielki kompozytor, tajemniczy zbrodniarz. Don Carlo Gesualdo bowiem w szale zazdrości zabił swoją żonę i jej kochanka. W łóżku. Pisał piękne, napięte do granic emocji madrygały miłosne, także utwory sakralne. W Poznaniu – w wykonaniu słynnego The Hilliard Ensemble – usłyszymy najsłynniejszą sakralną kompozycję Gesualda: Tenebrae Responsoria, poświęconą ostatnim chwilom Chrystusa. Usłyszymy też piękną wariację na temat życia i zbrodni Gesualda – operę Luci mie traditrici Salvatore Sciarrina z 1998 roku, jedną z największych oper współczesności.

źródło: http://www.malta-festival.pl/pl/home/736/index.html

comments