Posted on: 15 maja 2016 Posted by: ks. Andrzej Perzyński Comments: 0

ks_andrzej_perzynskiJ 20, 19-23 Jezus daje Ducha Świętego

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. 
A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Jezus mówi „Duch wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak samo jest z każdym, który narodził się z Ducha”. Działanie Ducha jest mocne i nieuchwytne, niezawodne i zarazem nieprzewidywalne. On, Duch Chrystusa budzi Kościół ze śpiączki samozadowolenia. On niekiedy Kościołem potrząsa.

Zesłanie Ducha Świętego to początek misyjnej działalności Kościoła, właściwie początek życia Kościoła. Albowiem Duch daje życie! Opis Zesłania Ducha jest przesycony poczuciem nieporadności języka. Ciągle powtarza się słowo „jakby”. Ale w ten sposób Dzieje Apostolskie dają wyraz tajemnicy, jaką jest działanie Ducha Świętego w świecie i w ludziach.

Piękny opis działania Ducha w życiu chrześcijanina znajdujemy w homilii nieznanego autora z IV wieku.

„Wieloma różnymi drogami prowadzi Duch Święty tych, którzy zasłużyli być dziećmi Boga… sercami ich kieruje delikatnie łaska i duchowy pokój.

Czasami są jakby pogrążeni w smutku i żałobie ze względu na cały rodzaj ludzki; zanoszą błagania za wszystkich ludzi, przepełnieni najczystszą miłością ku ludziom smucą się aż do łez.

Czasem znowu Duch Święty rozpala ich tak wielką miłością i uniesieniem, iż gdyby to było możliwe, zamknęliby w swym sercu wszystkich ludzi: złych i dobrych…

Czasem w pokorze Ducha trwają w niewypowiedzianej radości…

Czasem są jak mocarz, który przywdziawszy oręż króla i przystępując do bitwy, mężnie walczy z wrogiem i zwycięża …

Czasem znowu dusza takiego człowieka spoczywa w doskonałej ciszy, skupieniu i pokoju, przeżywa duchową rozkosz, niewypowiedziany pokój i szczęście.

Czasem wskutek daru wiedzy, niewypowiedzianego rozumu i niezgłębionej mądrości Ducha dostępuje łaski zrozumienia tego, czego żaden język, żadne słowa nie są w stanie wyrazić.

Czasem znowu jest jak każdy inny człowiek.

W rozmaity więc sposób łaska działa w ludziach i różnymi drogami prowadzi duszę; umacnia ją zgodnie z wolą Bożą i kształtuje na różny sposób, aby stawić ją niebieskiemu Ojcu nienaruszoną, bez zarzutu i czystą” (Godzina Czytań, piątek IV tyg. okres zwykły).

Tak jak dwa tygodnie temu mogliśmy pozdrawiać we wspólnej wierze Kościół Prawosławny świętujący Paschę Zmartwychwstania tak dziś możemy łączyć się w Duchu Świętym z Kościołem Zielonoświątkowym i Jego biskupem Markiem, życząc wszystkim Siostrom i Braciom Bożego błogosławieństwa. Niech nasze Kościoły rozpoznają swój czas, czas działania ich Pana i Ożywiciela, czas nowej Pięćdziesiątnicy, czas oczyszczenia prawdy i czas świadczenia wierności.

(ap)

comments

Leave a Comment