Odwiedź nas w:

Berlinie | Białymstoku | Bielsku-BiałejBrukseli | BydgoszczyChojnicachGliwicach | Grudziądzu | Katowicach | Kędzierzynie-KoźluKoszalinieKrakowie | Lipsku | Londonie | LublinieŁodzi | Myślenicach | Olsztynie | OsloParyżu | Poznaniu | Rzeszowie | SłupskuSzczecinie | TarnowieTrójmieście | Warszawie | Wrocławiu | ZamościuZielonej Górze

ZOSTAŃ KLUBOWICZEM | ZAŁÓŻ KLUB | WESPRZYJ NAS!

comments

Nadchodzące wydarzenia:

  • 26 stycznia 2020 12:00Msza św. w intencji Jerzego Turowicza
  • 26 stycznia 2020 14:30Obywatel Turowicz
  • 26 stycznia 2020 16:00Klubowe kolędowanie
  • 3 lutego 2020 18:00Czy inny Kościół jest możliwy?
  • 3 lutego 2020 19:00Wiara, nauka, teologia i kosmologia według Michała Hellera
AEC v1.0.4

Sprawdź pełną listę wydarzeń.

EWANGELIARZ NIEDZIELNY, 12 STYCZNIA 2020

NIEDZIELA CHRZTU PAŃSKIEGO

Mt 3, 13-17

Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć od niego chrzest. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?»

Jezus mu odpowiedział: «Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił.

A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. a oto głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».

 

W dzisiejszych czytaniach dominuje myśl o następstwach naszego chrztu. Pierwotny Kościół już w swojej pierwotnej katechezie, przed zapisem w ewangeliach, musiał zestawić chrzest Jezusa w Jordanie z chrztem sakramentalnym, by wydobyć mimo różnic związek przyczynowy obu faktów. Liturgia dzisiejszej niedzieli ukazuje nie tylko ten związek, ale rozwój planu Bożego od Pierwszego Przymierza przez fakty życia Jezusa do naszych czasów. To, co Prorok zapowiedział, Jan Chrzciciel obwieścił Izraelowi, to przejęli  w Kościele pierwotnym Koryntianie, a w końcu my posiadamy dziś, tutaj jako spadkobiercy całej tradycji chrześcijańskiej. Jezus Chrystus, światłość dla pogan, przynosi nam prawdę o sobie jako o Bożym Baranku. Na Nim spoczywa dla nas na stałe Duch Święty: w nauce i sakramentach Kościoła, gładzących grzechy.

 

Niedziela Chrztu Pańskiego jest nie tylko wydarzeniem rozpoczynającym mesjańską działalność Chrystusa, jest to także objawienie się (epifania) Chrystusa Janowi Chrzcicielowi i jego uczniom. Głos Ojca oznajmiający z nieba: „Ty jesteś moim Synem Umiłowanym, w którym mam upodobanie” powtórzy te same słowa Apostołom w czasie Przemienienia na Górze Tabor. Jest to zarazem kontynuacja objawienia się Boga Mędrcom ze Wschodu, przedstawicielom narodów pogańskich.

 

Wyrazista osobowość Jana Chrzciciela i oddanie, z jakim wypełniał swoją misję, mogły w wielu zrodzić myśl, że to on jest zapowiadanym Mesjaszem. Lecz Jan cierpliwie wyjaśniał: – Czekamy na Tego, który będzie „chrzcił Duchem Świętym i ogniem” (Łk 3, 16).      Kiedy więc Jezus staje przed nim w wodach Jordanu, Jan jest bardzo przejęty. Wie, że Jezus nie potrzebuje chrztu pokuty, którego on udziela, bo jest bez grzechu, pełen Bożego Ducha. Jednak konsekwentnie i do końca wypełnia misję, jaką otrzymał od Boga. Jest też świadkiem, jak Syn Boży przychodzi wypełnić misję powierzoną przez Ojca.

 

Chrzest jaki Jezus przyjął od Jana jest zapowiedzią i obrazem chrztu, jaki Jezus nakazuje udzielać swoim uczniom: „Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: „Została Mi dana wszelka władza w niebie i na ziemi. Idąc więc, czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28, 18-19).

 

Chrzest jest dla chrześcijanina siłą i motywacją do przemieniania tego świata. Autor listu do Tytusa opisuje chrzest jako obmycie odnawiające i odradzające w Duchu Świętym. Podkreśla w ten sposób wagę tego, co dokonało się w chrześcijaninie w momencie chrztu. Woda, którą zostaliśmy obmyci, to znak Ducha Świętego, który zstąpił na nas w tym sakramencie. To On jest sprawcą naszych nowych narodzin oraz nowego życia, które otrzymaliśmy wówczas od Boga. Duch, który zamieszkał w nas, czyni nas zdolnymi do życia według Bożej woli i sprawia, że nosimy już w sobie tę nowość, która ukaże się na końcu czasów, w nowym niebie i nowej ziemi. Dzięki Duchowi otrzymanemu na chrzcie staliśmy się nowym stworzeniem zdolnym przeobrażać ten świat i przygotowywać go na przyjście Królestwa Bożego.

 

Jak kiedyś Jezusowi nad Jordanem dał świadectwo Jan Chrzciciel wobec Izraela, to samo zadanie mamy wobec wszystkich: naszym stylem życia dawać czytelne świadectwo Chrystusowi, że jest naprawdę dla nas Barankiem Bożym. Jak kiedyś Koryntianie, przez sam chrzest już uświęceni, jesteśmy wszyscy bez wyjątku powołani do świętości.

comments

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.